Atasi Birinci Qarabağ savaşi zamani gözləri qarşisinda şəhid olmuş, dörd ay gizli dağda-daşda yaşamiş, nəhayət, keşməkeşli yollarla nəzarətimizdəki əraziyə gəlib çixmağa müvəffəq olmuş şəhid övladinin vəziyyəti ilə indiyədək niyə maraqlanan olmayib?
Ötən 30 il ərzində nə bayramlarda və əlamətdar günlərdə, nə də pandemiya ilə bağli haminin evlərə qapandiği sixintili dönəmdə aidiyyəti yerli qurumlar niyə bu şəhid övladina heç bir kömək göstərməyiblər?
Heç bir iş, imtiyaz verilmədiyi halda, bir ara düzəlmiş olduğu xadimə işini də onun əlindən almaqla kimlər, nəyə nail olmaq istəyiblər?
Ara-sira sadəcə olaraq bəzi yerlərdə həssas kateqoriyaya aid insanlarla görüntü xatirinə şəkil çəkib saytlarda, sosial şəbəkədə paylaşan vəzifəli şəxslərin, görən, bu şəhid övladina bunca laqeydliklərinin, biganə münasibətlərinin səbəbi nədir?
Bütün bunlar barədə daha geniş, müfəssəl məlumatlar oxucularimizla irəlidəki görüşlərimizdə.
